Noa de souschef

De keuken is, na bos- strand- en buitenleven, toch wel de plek waar Noa met groot plezier verblijft. Niet omdat je daar vrijelijk rondjes kunt rennen, maar omdat ze zich graag nuttig wil maken als keukenhulp. Zo is ze. Ze neemt haar verantwoordelijkheid als souschef uitermate serieus. Als een lakei in functie zit ze kaarsecht achter me. Nooit te beroerd om te assisteren als ik zalm van het vel ontdoe óf haring op een schaal leg, óf appels schil, óf vlees trancheer, nou ja, eigenlijk bij alle keukenachtige taken waar etenslucht vanaf komt. Ze zit recht achter me of op een willekeurig andere plek waar je het makkelijkst over haar struikelt, want ze mag in geen geval over het hoofd worden gezien. Stel je voor…

Met nauwlettende precisie volgt ze mijn bewegingen waarbij haar kontje steeds iets verder van de keukenvloer omhoogkomt. Alsof ze in een menigte staat en zich irriteert aan de mensen voor zich, die haar het uitzicht belemmeren. Volle focus op het doel om maar niks te hoeven missen. Ik ben er vrij zeker van dat als ze zou kunnen praten, ze op dit punt niet zou zwijgen: “Dat gepruts met zo’n langwerpig snijding, dat kan toch veel handiger?! Pfft, het hoeft toch ook allemaal niet zo precies? Neem nou zo’n huidje van de zalm: 1…waarom moet dat er überhaupt af; ik lust ‘m ook gewoon helemaal, 2…laat mij dat gewoon doen, dan was het al gebeurd, weet je wel hoe handig ik daarin ben?”

Maar ja…ze kan niet praten dus blijf ik aan het snijden en staat mijn souschef toe te kijken tot ze in actie mag komen. Actie komt er sowieso: er dwarrelt, valt of stuitert altijd wel iets van het aanrecht op de keukenvloer en, dat moet ik haar nageven, dat heeft Noa in no-time opgeruimd. 

Als het uiteindelijk zo ver is dat de zalmhuid van de zalm af is, dan wordt die zalmhuid tijdens de luchtreis van aanrecht naar voerbak, persoonlijk begeleid door een hondenneus. Eenmaal geland op de plaats van bestemming wacht de souschef keurig op het startsein en stort ze zich vol overgave op de eenzame zalmhuid in haar voerbak voor verdere bewerking.

Van een verse haring heeft Noa ook verstand. Draait ze haar bek niet voor om. Is er sprake van haringgeurmoleculen, dan neemt Noa automatisch die lakei-houding weer aan met haar lange snuit recht omhoog. Klaar om mij het werk uit handen te nemen. Moet het staartje eraf? No problem. Weet je niet hoe je haring in z’n geheel zo vers mogelijk moet bewaren? Kom maar door! 

Tel daarbij op dat ze de bakjes en bordjes na onze eigen maaltijd, eerst even ‘voorspoelt’ alvorens ze in de vaatwasser verdwijnen, en zie daar: de perfecte allround keukenhulp!

Jeannette Nederlof

Noa ‘verwerkt’ een haring

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s